حامد:دا اللى عندى
لهفه:ساكته ليه يا ماما اتكلمى
حامد:امك رايها من راى
لهفه:وانا مليش راى انا بنتكم الوحيده
حامد:خلاص ادخلى اوضتك
دخلت غرفتها وظلت تبكى ودخلت فى نوم عميق
اما هو كان يفكر بها طوال الليل
تانى يوم اتصل عاصم ع حامد
حامد:ازيك حضرتك يا عاصم بيه
عاصم:الحمدلله..ان شاء الله الفرح هيبقى بعد شهر زى ما قولتلك انا عندى بيتى وهجيب كل حاجه انتو متتعوبوش نفسكم
حامد:كتر خيرك يا عاصم بيه وانا موافق
عاصم:تمام كده
حامد حكى لهم المكالمه
بسمه بحزن:مبروك يا بنتى
لهفه مردتش ودخلت اوضتها
وظلت تبكى بصوت عالى حتى سمعه حامد وبسمه
بسمه بعتاب:شايف اللى بيحصل
حامد:كله ده لمصطلحتها انا اختارلتها واحد مش هتتعب معاه وهيبقى ليها مستقبل
بسمه:بس دا كبير يعنى هيمو*ت بدرى وبنتك تفضل لوحدها
حامد:سنه كبير سنه كبير وبعدين المو*ت بتاع ربنا
بسمه:ماشى اللى يريحك
…
الفصل 3___4
نيهال:هى لهفه مش بتيجى ليه
هنا:بقالها فتره مش عوايدها خالص
نيهال:خلاص تعالى نروحلها البيت
هنا:يلا بينا
ذهبوا الى بيت لهفه بالفعل وطرقوا الباب
بسمه بابتسامه:اهلا يا بنات اتفضلو
نيهال:اومال فين لهفه
بسمه بحزن:حبسه نفسها فى اوضتها ومش بتاكل خالص ادخلو طلعوها من الجو اللى هى فيه
هنا:حاضر يا خالتو
لهفه بابتسامه تعب:اهلا يا بنات
هنا:ينفع كده تخضينا عليكى
لهفه:معلش انا اسفه
نيهال:مالك اى اللى حصل
لهفه:اصل انا هتجوز اخر الشهر
نيهال وهنا:ايه
نيهال:وانتى زعلانه عشان كده
هنا بمزاح:يا بنتى حد طايل
لهفه بانفعال:كنتو هتبقو مبسوطين لو هتجوزو واحد عنده41 سنه
نيهال بصدمه:ايه
هنا بصدمه:ازاى يحصل كده
لهفه بدموع:وبابا غصبنى اتجوزه ومش عارفه اعمل اى انا تعبت
البنات لا يعرفوا ماذا يقولون فى هذه الحاله..بعد قليل نجحوا فى تغيير جوها الحزين
نيهال:طب احنا هنمشى بقى
هنا:وهنجبلك كل المحاضرات والحاجات المهمه
لهفه:شكرا يا بنات
ذهبوا الى خالتهم
نيهال:هو ازاى يحصل كده ي خالتى
بسمه:اعمل اى ابوها مصمم
هنا:بس ده 41 سنه متخيله يا خالتو
بسمه:يا بنات كفايا اللى انا فيه مش عارفه اتصرف عشان بنتى كملت بدموع انا كان نفسى اجوزها لواحد
شاب من سنها بس حامد حطه فى دماغه
هنا بحنان:طب متزعليش يا خالتو
نيهال:احنا عارفين انك رفضه الموضوع
بسمه:دايما يقولى هتعيش مرتاحه..كان بيقولى انو هو هيسعدها
هنا:متقلقيش ربنا هيحلها من عنده
نيهال:طب احنا هنمشى سلام
بسمه:سلام يا بنات
وهما خارجين شافو حامد قاعد
حامد:ازيكم ي بنات
نيهال وهنا:الحمدلله
هنا:حضرتك ازاى
نيهال بمقاطعه:نسناذن احنا يا عمى
حامد:طب خدبالكم من نفسكم
بعد ما نزلو
هنا:انت قاطعتينى ليه
نيهال:يعنى انتى فاكره انو هسيمع كلامك
هنا:بس كنا نحاول
روايه رغم فرق السن
تكمله الفصل 3
نيهال:سيبى
الموضوع لربنا هو هيحلها
عاصم اتصل بحامد
حامد:ايوه يا عاصم بيه
عاصم:انا هاجى اقعد مع بنتك شويه
حامد:طبعا تعال
عاصم:طب انا هاجى بليل
حامد:تمام
بعد ما قفل مع عاصم قال لبسمه..جاء الليل قبل وصول عاصم.دخل حامد للهفه
حامد:ياريت متعمليش اى تصرف معاه عشان تتطفشيه سامعه
لهفه بحزن:حاضر يا بابا
وصل عاصم بيت لهفه ودخل ومنتظر لهفه
حامد:يلا يا بنتى عاصم بره
لهفه:حاضر
خرجت لهفه الى عاصم وطلب ان يجلسوا بمفردهم
عاصم:عارفه انا هعملك فرح كبير اوى..كمان ممكن تختارى اى دوله عايزه تزوريها اى رايك
لهفه بحزن:هو
انا ليا راى اصلا
حزن عاصم بشده وقال لنفسه(معلش عارف انك مغصوبه بس صدقينى انا هسعدك بس تدينى فرصه)
عاصم:طب انتى عايزه اى
لهفه بحزن:مش عايزه حاجه غير ان ربنا ياخدنى عنده
عاصم بلهفه:بعد الشر عليكى
لهفه بسخريه:خايف عليا مثلا
عاصم بسرعه:طبعا انا بح..سكت
انتهت مقابله عاصم وذهب
…روايه رغم فرق السن
الفصل 4
جاء يوم كتب كتاب عاصم ولهفه..فى غرفه لهفه
هنا:مش كفايه بقى حزن يا لهفه
لهفه:هو بايدى يعنى
نيهال:طب اضحكى كده الله يخليكى
لهفه بحزن:خلاص شكلى مش هضحك تانى
هنا:طب ع فكره شكله
من نظراته بيحبك
نيهال:اه انا كمان لاحظت كده
لهفه باستغراب:بيحبنى..
بسمه دخلت الاوضه
بسمه:يلا يا لهفه المأذون بره
وقعت هذه الجمله ع لهفه كان سك*ين طع*ن فى قلبها..خرجت لهفه واصحابها وتم كتب الكتاب واصبحت لهفه زوجه عاصم سويلم..طلب عاصم ان يجلس معاها
عاصم بابتسامه:مبروك
لهفه بكسره:مبروك ع مو*تى
حزن عاصم بشده من هذه الجمله..فلماذا هكذا بالطبع فهو يعتبر فى سن ابيها..حاول ان يمسك يديها ولكن تراجعت الى الوراء
عاصم بحنان:انا مش عايزك تخافى انا عايزك تبقى مبسوطه عشان ابقى مبسوط
لهفه:وانا اهمك ابقى مبسوطه ليه
عاصم:عشان مش عايزك تبقى حزينه..بكره اشوفك كده..ادينى فرصه اثبتلك ان انا هريحك وهتعيشى فى امان معايا
لهفه
باستسلام:اللى تشوفو
ابتسم عاصم ولكن احس ان هذا الكلام ليس من قلبها..ذهب عاصم الى بيته
تم تجهيزات الفرح وجاء يوم الفرح
فى احدى مراكز التجميل
هنا:انا حاسه انك هتبقى مبسوطه
نيهال:ادي لنفسك فرصه
دخلت الام بسمه
بسمه بانبهار:بسم الله ماشاء الله عليكى يا بنتى قمر
لهفه بابتسامه حزن:كان نفسى البسه للشخص اختارته ومن سنى
بسمه بحزن:انا اسفه يا بنتى مقدرتش اعمل حاجه
لهفه:ولا يهمك عادى
وخرجت لهفه بفستان الزفاف الابيض وهى تشبه الاميرات واول ما عاصم نظر اليها سرح بها فهى تشبه الاميرات بالفعل بهذا الفستان وامسك يديها وهو فى
قمه سعادته انها اصبحت ملكه..انتهى الفرح
فى بيت عاصم سويلم
جلست لهفه وعلى وجها حزن وخوف وتوتر شديد لاحظ عاصم هذا
عاصم بهدوء:انا عارف انك مغصوبه وانك مش عايزنى عشان سنى وكده بس انا هبسط
روايه رغم فرق السن
تكمله الفصل 4
انا هبسطك وهتبقى فى امان عشان انا بح..
لهفه بمقاطعه وعياط:انت ازاى تيجى تطلب تتجوز واحده اد بنتك ازاى وانت عارف الاهل هيغصوبها ليه عملت كده فيا انت دمرتنى ودمرت مستقبلى ذنبى انا اى ان اعيش مع واحد فرق السن بينى و بينه 20 سنه ها ليه كده حرام عليكو والله حرام..كان انا حيوانه مليش راى..انا انا بكرهك وبكره الناس كلها
عاصم حزن بشده بالذات من جمله انها تكره هل هو وصلها الى هذا الحد
عاصم:اقولك اتجوزتك ليه..عشان انا حبيتك من اول ما شوفتك
نظرت له بصدمه
عاصم اكمل بحزن:ايوه حبيتك من ساعت ما شوفتك لما كنت هخبطك ودورت عليكى كتير لغايت ما عرفت مكانك
ورغم انى عارف فرق السن وخت عهد ع نفسى انى هحميكى واخليكى مبسوطه
لهفه بسخريه:يعنى انت مش قولت اتجوز بنت صغيره اهو ادلع يومين
عاصم بنفى:لا خالص..انا عايز اعيش معاكى عيشت عمرى بدور ع واحده انسانه بجد
لهفه بزعيق:وملقتش غيرى
عاصم:ايوه عشان بحبك بحبك يا لهفه صدقينى
لهفه بدموع:وانا مش بحبك ولا هحبك مستحيل احبك مستحيل
عاصم بحزن:طيب ادى اوضتك هناك اهى اتغضلى ارتاحى انتى اكيد تعبانه
دخل عاصم الى غرفته غير غرفتها وجلست هى فى الارض وظلت تبكى بصوت عالى حتى سامعها عاصم وتمنى ان ياخذها فى حض*نه..بعد قليل قامت لهفه ودخلت غرفتها
ودخلت فى نوم عميق الفصل 5
فى صباح يوم جديد استيقظ عاصم من النوم وذهب الى غرفه لهفه ووقف امامها متردد ان يدخل طرا الباب عده مرات ولكن لا نفع اضطر ان يدخل ولكن تفاجا بانها ناءمه بفستان الزفاف واقترب منها وجدها ضمه نفسها احس ع شعرها بحنان
عاصم بهدوء:لهفه لهفه
ولكن لم تستيقظ ابدا وعرف ان نومها تقيل
قرر عاصم ان يدخلها الحمام واجلسها تحت المياه ونزع الفستان من على جسمها ولم تستيقظ بعد
عاصم لنفسه:دا انتى نومك تقيل اوى
بعد ذلك البسها بيجامه بيتى ونايمها على بطنها واخذ المشت وظل يسرح شعرها وعمالها دفيره وبعد ذلك تركها
وخرج وقام باحضار الفطار
تستيقظ هى بعد قليل وتستغرب من نفسها فمن فعل ذلك وخرجت من الغرفه
لهفه:مين اللى عمل فيا كده
عاصم:دا انتى نومك تقيل اوى
لهفه بضيق:رد عليا لو سمحت
عاصم:انا قلعتك الفستان والجزمه وخليتك تاخدى شاور وسرحت شعرك وعملتلك دفيره
لهفه بعصبيه:وانت مين ادك حق تعمل كده
عاصم:مش انتى مراتى ولا اى
لهفه بكتم غ*ضب:انت انت قليل ادب ها
طلعت لهفه فى قمه غ*ضبها اوضتها
لكن عاصم كان مبسوط اوى
عاصم لنفسه:انتى لسه شوفتى حاجه انا هخليكى تحبينى
فى غرفه لهفه لنفسها:ازاى يحصل كده..يا نهار ابيض
انا هطلع قدامه بعد كده ازاى..دا شاف كل حاجه..كل ده عشان نومى التقيل..انا بعد كده هقفل الاوضه شوف هتدخل الاوضه وانا نايمه ازاى
خبط عاصم على الباب
لهفه:نعم عايز اى
عاصم:يلا عشان تفطرى
خرجت لهفه من الاوضه
لهفه:اوف اوف
عاصم بابتسامه:مفيش واحده ست تقول لجوزها اوف
لهفه بدهشه:واحده ست
عاصم:ست الستات كمان
لهفه:يارب صبرنى
نزلو الاتنين وقعدو على السفره وعاصم شايف لهفه بتبصله بنظرات غ*ضب طفوليه
عاصم:متبصليش كده وكولى
لهفه بغيظ:حاضر
مر كام يوم ع زفافهم واتى الى لهفه نيهال وهنا
نيهال:عامله اى يا حبيبتى
روايه رغم فرق السن
تكمله الفصل 5
لهغه:الحمدلله
هنا:طب احنا جبنالك كل المحاضرات
لهفه:شكرا بجد ليكم
نيهال:مفيش بينا شكر ابدا
هنا:احنا مش صحاب احنا اكتر من كده
لهفه بابتسامه:عندكم حق
نيهال:طب احنا هنمشى بقى
لهفه:خليكم شويه
هنا:يدوب نلحق نرجع..بس انتى عارفه البيت جدا والله
نيهال:واسع وحلو انبسطى بقى
لهفه بحزن:انبسط اى بس
هنا:طب متزعليش
نيهال:احنا هنمشى سلام
لهفه:سلام
بعد ما خرجو بتلف لهفه لقت عاصم واقف
لهفه بخضه:حرام عليك بجد يعنى مش كفايه متجوزنى غصب عنى كمان عايز تمو*تنى من الخضه
عاصم:بعد الشر عليكى انا اسف
لهفه مردتش وطلعت اوضتها
عاصم:شكلى هتعب معاكى عشان تحبينى بس وراكى لحد ما تحبينى
روايه رغم فرق السن
الفصل 6
لهفه:انا لازم انزل الكليه فاضل شهر على الامتحانات
عاصم:طيب هوديكى بكره فى سكتى
لهفه مردتش وطلعت اوضتها
تانى يوم الصبح جهزت نفسها ونزلت
عاصم:يلا عشان اوصلك
لهفه:طيب
وصلو الجامعه ولهفه جايه تنزل
عاصم:لو احتاجتى اى حاجه كلمينى
لهفه:شكرا
ظل ينظر اليها وبعد ذلك ذهب
كان فى واحد واقف مراقبها وراح عندها
الشخص:اهلا بلهفه مين اللى كنتى معاه
لهفه:يخصك فى اى معلش يا معتز
معتز:يخصنى عشان جايه مع راجل غريب قدام الجامعه وعادى جدا
لهفه:وانت مالك ملكش دعوه بيا
مشيت لهفه عشان المحاضره
معتز:طيب شوفى انا هعمل اى
دخلت لهفه المدرج وقابلت هنا ونيهال
هنا:اهلا يا لهفه
نيهال:مالك
يا لهفه
لهفه حكت اللى حصل من معتز
هنا:لا مش معقول كده بقى
نيهال:لازم ناخد موقف يا لهفه زاد عن حده
لهفه بضيق:انا مليش دعوه بيه
خدوا المحاضره وخرجت بس كانت لوحدها وهى ماشيه سمعه الطلاب بيتكلمو عليها
البنت:وهى ديه عمللنا محترمه فيها
الولد:لا واى راجل كبير ومال وكده
سمعت كلام من ده كتير..بدات تعيط هنا ونيهال جريو عليها
هنا بقلق:مالك يا لهفه
هنا ونيهال سمعو الكلام
نيهال:هنا خدى لهفه واستنونى فى الكافيه اللى قدام الجامعه
هنا خدت لهفه ومشيت
نيهال بزعيق:مالكم بلهفه ها مالكم
معتز:مفيش بس
قولتلهم ع حقيقه ست لهفه اللى عامله فيها محترمه وجايلنا الجامعه مع راجل كبير وغريب
نيهال:اخرس قطع لسانك..انت عارف هو يبقى مين
معتز بسخريه:مين يعنى
نيهال بشر:بكره هتعرف عند العميد
ومشيت نيهال وراحت عند لهفه وهنا وخدت لهفه فى حض*نها
نيهال:خلاص اهدى يا لهفه
لهفه بعياط:دا بيتهمنى فى شرفى
هنا:وحياتك هنجبلك حقك استنى بس
لهفه بعياط:ليه بيحصل معايا كده انا مباذيش حد وبسمع الكلام وماشيه كويسه فى الاخر يتهمنونى فى شرفى
نيهال:انتى معملتي
روايه رغم فرق السن
تكمله الفصل 6
نيهال:انتى معملتيش حاجه دى اختبارات ربنا بس
لهفه
بعياط:بس دى اختبارات صعبه صعبه اوى وانا تعبت
فى مكان تانى فى شركه عاصم سويلم
احس عاصم بضيق فى قلبه ولا يعرف السبب ابدا
نيهال وهنا خدو لهفه وروحها فضلو معاها لغايت ما نامت نزلو تحت لاقو عاصم نيهال لاقتها فرصه
نيهال:حضرتك جوز لهفه ولازم تعرف
هنا:نيهال
نيهال:استنى بس انتى لازم يعرف
عاصم بقلق:اعرف اى قولى
حكت نيهال اللى حصل فى الكليه
عاصم بعصبيه:ومين الكلب اللى عمل كده وليه
هنا:دا واحد اسمه معتز ع طول بيضايقها
عاصم :طيب انا جاى الكليه بكره واتصرف..بس قولولى اسمه بالكامل
نيهال:هو اسمه معتز
محمد محمود مصطفى
عاصم:تمام كده متشكر جدا
نيهال:بس معلش فى السوال حضرتك بتحبها
عاصم بهدوء وحب:طبعا بحبها بس صحبتكم او قريبتكم مش مداينى فرصه
هنا:حضرتك عارف بس متقلش هتحبك فى الاخر اصل هى قلبها طيب ومفيش منو
عاصم بابتسامه:بشكركو ع الامل ده
هنا ونيهال:طب احنا هنمشى
عاصم:اتفضلو
بعد ما خرجو قرر عاصم ان ياخد حقها
… #الحلقات7____8
الفصل 7
تانى يوم عاصم وصل لهفه للكليه واستنى لما دخلت المدرج ودخل الكليه وراح عند العميد
العميد:ايوه حضرتك مين
عاصم بثقه:انا عاصم سويلم رجل
العميد بمقاطعه:طبعا حضرتك معروف..خير سياتك
عاصم:فى واحد هنا اسمه معتز محمد محمود مصطفى
العميد:ودا عمل اى تانى
عاصم :عمل انو بيتهم مراتى فى شرفها وخلا الكليه كلها تكلم عليها وحش وعلى طول بيضايقها
العميد باستغراب:مراتك مين حضرتك
عاصم:لهفه حامد فى سنه رابعه
العميد بدهشه:لهفه مراتك ازاى انت اد
عاصم بمقاطعه:بقولك اى انت هتتصرف ولا اوصل الموضوع لناس كبيره
العميد:لا لا هتصرف هبعت حد يجيبه
بعت العميد حد يجيب معتز من المحاضره
الشخص:بعد اذنك يا دكتور العميد عايز معتز محمد محمود مصطفى
معتز استغرب وبص ع نيهال لاقها بصاله بنظرات انتصار ولهفه مكنتش واخده بالها
راح معتز للعميد وشاف الراجل اللى كان مع لهفه
عاصم:انت بقى اللى بيضايق لهفه
معتز:ايوه عشان واحده مش
عاصم بغ*ضب:طب كاملها كده واضيع مستقبلك كله
العميد:اهدا يا عاصم بيه..وانت يابنى كل شويه بمشكله شكل
معتز:حضرتك دى جايه مع الراجل ده قدام الجامعه عادى
عاصم بعصبيه:لان انا جوزها وانت مالك تيجى مع مين
معتز بدهشه:انت جوزها
عاصم:يظهر مسمعتش عنى انا عاصم
سويلم راجل اعمال كبير وليا معارف فى كل حته
معتز بقلق:يعنى انت عايز اى