لهفه بدموع:ايوه الاول الجواز اللى بالغصب.. دا غير الخطف اللى حصلى والحمل اللى سقطتو كل ده حصل فى اول فتره من الجواز..
اومال ايه اللى هيحصل بعد كده انا كنت همو*ت بسبب واحد كان عايز ينتقم منك..اومال لما يكون فى عيال حد من اعدائك هينتقمو منك فيهم..انا مش مستعده ابقى فى وجع قلب
عاصم:لهفه صدقينى اللى حصل ده مش هيحصل تانى مش هخليكى حد يقربلك..ارجوكى ي لهفه اطلبى اى حاجه غير الطلاق..انا مقدرش اعيش من غيرك
لهفه:لا تقدر انت عيشت سنين كتيره من عمرك لوحدك هتقدر اكيد
عاصم بغ*ضب:انا غلبت معاكى معرفش اعملك اى تانى عملت كل حاجه اقدر عليها عشان تبقى سعيده ومبسوطه ليه دايما عايزه مش حاسه غير بنفسك وبس
مسكها من دراعها وخلاها تبصله
عاصم
بحزن:ليه عايزه تسيبنى وانا شايف حب فى عنيكى ليا..ليه بتعذبى نفسك وبتعذبينى معاكى ليه
بعدت ايده بعيد
لهفه بكدب:قولتلك ان انا مستحيل احبك..انا منفعلكش ولا انت تنفعلى..ارجوك الطلاق يبقى ف هدوء سابته ودخلت اوضتها وقعدت تعيط وبتقول لنغسها(انا اسفه يا عاصم اسفه بس مش عايزه احب عشان متوجعش اسفه)
…خلص #الحلقات16_______17
*الفصل 16*
عدا شهر على الحال ده وطول الشهر عاصم بيحاول مع لهفه حامد:عاجبك اللى بنتك بتعمله ده
بسمه:اه عاجبنى..لهفه شافت كتير من وراه الجوازه ديه..حامد ارجوك متجبرهاش تكمل معاه سيبها هى تختار..لهفه كبرت مبقتش صغيره
حامد:بس ليه حاسس انها سعيده معاه
بسمه:يمكن..سيبها براحتها
حامد:ماشى
فى يوم عاصم جه عند لهفه لانو خلاص قرر يعملها اللى هى عايزاه ويطلقها..حامد طلب من لهفه تقعد مع عاصم للمره الاخيره وهى وافقت ع طول
لهفه:عاصم ممكن تسمعنى
عاصم بحزن:سمعك ي لهفه
لهفه:ممكن منطلقش
للحظه عاصم فرح وعمل نفسه زعلان
عاصم بحزن:ليه مش كنتى عايزه كده
لهفه بدموع:دا كان الاول عشان مكنتش عايزه احب وبعد كده اتجرح..عاصم انا تعبت فى الشهر ده وعرفت ان انا اتعلقت بيك..كملت بعياط عاصم انا بحبك وبحبك اوى كمان عارفه ان الحياه معايا صعبه بس انا مش هينفع او مش هقدر اعيش من غيرك انا ..
قاطعها عاصم بقبلته بالحب لها
عاصم بحب:وانا كمان بحبك واوعدك هكون اخوكى وجوزك وحبيبك وكل حاجه..انا بعش*قك مما تتخيلى يا لهفه..لهفه انا بحبك
لهفه:وانا بمو*ت فيك
ضمها بشده اليه وهى ضمته
دخل الاب حامد مبتسم من الوضع
حامد:اى النظام يا بنتى
لهفه بصت لعاصم بفرحه
لهفه بحب:بابا انا هكمل مع عاصم ومش هطلق منه
فرح عاصم بشده
حامد:خبر كويس
عاصم:نستاذن احنا بقى..يلا ي لهفه
لهفه بابتسامه:يلا بعد ما مشيوا
حامد بغيره:تصدقى البت طلعت بتحبه
بسمه بضحك:انت بتغير عليها من جوزها
حامد بابتسامه:يلا ربنا يسعدها
بسمه بابتسامه:يارب يا حبيبى
حامد بخبث:قولتى اى ي بسوم
بسمه بضحك:حامد بقى الله
ضحك حامد بشده ع زوجته لانها حب عمره فى بيت عاصم سويلم ولهفه وعاصم بيبصلها بنظرات خبث
لهفه:انت ناوى تعمل اى
عاصم بخبث:انا هوريكى تعالى بقى عشان نشفتى ريق
*رغم فرق السن*
*تكمله الفصل16*
جريت من قدامه وراحت عند البسين
لهفه بضحك:عاصم اهدى مينفعش كده
عاصم:اهدا اى بس دا انتى طلعتى عينى ومسكها وشالها ونط بيها فى البسين..حاولت تطلع بس هو مسكها جامد..نظر لها بخبث وقبلها بكل حب وهى يديها حول عنقه وبادلته ولف بيها جامد فى البسين لهفه بضحك:كفايه كفايه
عاصم بضحك:لا مش كفايه ع اللى عملتيه فيا ها
لهفه بدلع:كفايه بقى وحياتى يا عصومى
عاصم بدهشه:عصومى!!
لهفه:اه دا اسمك الجديد
ضحك بشده عليها والفرحه رجعت لقلبهم من تانى..الايام كانت ماشيه تمام بينهم وفى كل يوم لهفه بتحبو اكتر وعاصم طبعا..فى يوم جت نيهال وهنا
لهفه بفرحه:اهلين ي بنات
هنا بابتسامه:عامله اى
لهفه بابتسامه:الحمدلله
نيهال بابتسامه:وقعتى فى الاخر برضو
لهفه بابتسامه:حبيته اعمل اى
هنا:مبروك يا حبيبتى
نيهال:يارب السعاده ع طول ليكى
لهفه لاحظت انهم مش زى عوايدهم
لهفه بتساول:فى اى مالكم
هنا:مشاكل بس
لهفه بقلق:مشاكل اى
نيهال:بصى انا بندور ع شغل من ساعت ما اتخرجنا ومش لاقيين
لهفه:طيب انتو ممكن تشتعلو مع عاصم فى شركته..انا اصلا سمعته مره كان عايز موظفين فى شركته
هنا بفرحه:اى دا بجد
نيهال بفرحه:بجد ممكن نشتغل معاه
لهفه بابتسامه:اه انو انتو بس
هنا ونيهال:موافقين
*رغم فرق السن*
*الفصل 17* كان قاعد بيتفرج ع التلفزيون هو وهى
لهفه بنبره طفوليه:عايزه اطلب منك طلب صغنون يا عصومى
عاصم بضحك:يا ترا اى هو
لهفه:يعنى مش انت كنت بتدور ع موظفين للشركه بتاعتك..انا سمعتك قبل كده
عاصم:اه فعلا
لهفه:طيب و اللى يجبلك موظفين
عاصم بخبث:اديله بوسه
لهفه بخجل:بس بقى..اى رايك فى هنا ونيهال
عاصم بابتسامه:والله فكره بس كده يجولى بكره الشركه وانا هخلى حد يقعد معاهم ويفهم الشغل
قامت لهفه حض*نته جامد
لهفه بابتسامه:بحبك بحبك ي عصومى
عاصم بضحك:وانا بمو*ت فيكى
راحت اتصلت بيهم وقالتلهم وهما فرحو جدا وراحو تانى يوم الشركه
عاصم بهدوء:عماد السكرتير بتاعى هيقعد معاكى ي هنا و واحد تانى اسمه حازم هيقعد معاكى يا نيهال
هنا ونيهال بابتسامه:شكرا ي فندم
الباب خبط بتاع مكتب عاصم
عاصم:ادخل
عماد وحازم دخلو طبعا عماد عرفناه قبل كده..اما حازم هو شاب وسيم طول بعرض محترم وبشتغل مع عاصم بس كان فى شركه تانيه واتنقل هنا..طبعا اول ما دخلو عماد ركز مع هنا وحازم ركز مع نيهال
عاصم بهدوء:اقدملكم دا عماد ودا حازم..دى هنا ودى نيهال
سلمو ع بعض وكانت الابتسام*ات متدبدله بينهم وعاصم لاحظ ده..بدا كل واحد ياخد واحده عشان التدريب
روح عاصم البيت لهفه شافته جريت عليه وحض*نو بعض جامد
لهفه بابتسامه:يومك كان عامل ازاى
عاصم بابتسامه:تعالى بس نقعد واحكيلك
حكى لها كل حاجه حصلت
لهفه:الله الله كده ابتسام*ات من اولها
عاصم بضحك:اى غيرانه منهم ولا اى
لهفه:تؤ تؤ بس انا متفاجئه..هفتح معاهم تحقيق فيدرالى دلوقتى
عاصم بضحك:تعالى بس رايحه فين..اكلينى الاول
لهفه:حاضر هروح اجبلك اكل
عاصم بخبث:لا انا مش عايز من الاكل ده
فهمت لهفه قصده ولسه هتقوم مسكها وقعدها ع حجره ولفت اايديها حول عنقه
لهفه:عاصم بقى
عاصم:ولا كلمه انا جعان
*رغم فرق السن*
*تكمله الفصل17*
عاصم:ولا كلمه انا جعان
لهفه:طب ما انا…قاطعها عاصم بقبلته بعد ما بعد عنها حط ايديها الاتنين ع وشها..مسك ايديها ونزلهم
عاصم بابتسامه:مالك بس..عايزه تانى
لهفه بخجل:بس بقى..هقوم اجيب الاكل..عاصم هو انا ممكن اروح معاك الشركه
عاصم بضحك:ياربى متجوز طفله..حاضر ماشى
لهفه قامت قعدت تتنطط وتسقف زى الاطفال
عاصم بضحك:احنا رايحين شركه مش رايحين نتفسح
لهفه بضحك:بالنسبالى فسحه
عاصم:طب تعالى ننام عشان نصحى بدرى
جريت لهفه ونامت فى حض*نه تانى يوم عاصم صحى لاقها صحيه وكلها حماس ابتسم بشده
لهفه:يلا قوم عشان نروح الشركه
عاصم بابتسامه:حاضر ي ستى..نفطر بس الاول طيب
لهفه:ماشى..مسكته من ايده وكانت مستعجله اوى وعاصم كان بيضحك عليها
..
*الفصل 18* راحو الشركه وكانت عماله تتفرج ع الشركه بانبهار ومسكه ايده وكلهم طبعا عمالين يبصوا جامد خصوصا الرجاله عشان جمال لهفه ملفت اوى..دخل بيها المكتب عاصم بضيق:ايه اللى بيحصل بره ده
لفت ايديها حولين رقبته
لهفه بدلع:اعمل اى هما اللى بيبصولى
عاصم:طيب تعالى اقعدى اعدها ع الكرسى وراح يقعد ع كرسى المكتب الرئيسى راحت وراه وقعدت ع المكتب وحطت رجل ع رجل قصاده عاصم بابتسامه:شكلى مش هعرف اشتغل واروحك ع طول
لهفه:مش هعمل حاجه الا دى
عاصم:ايه هى
امسكت وجهه بايديها الاثنين وقبلته برقه
عاصم بتماسك:لهفه احنا فى الشركه
لهفه بدلال:اعمل اى ما انت كل يوم ترجع تعبان ومبلحقش اقعد معاك
عاصم:والله انا هعوضك..بكره اجازه ع فكره
لهفه بفرحه:هييييييه
ضحك عاصم بشده..قام من مكانه واقترب من وجها وقبلها.. وحملها بين يديه وذهب للجلوس ع الاريكه ومازال يقبلها..بعدت عنه وتسطحت ع الاريكه وهو فوقها..ظلوا ع هذا الوضع..الا ان رن التليفون بعد عنها
..ورد على المكالمه عماد:رئيس الصفقه الجديده جه يا فندم
عاصم:اه دخله..بعد ما قفل..خدى التليفون اتسلى بيه
لهفه بفرحه طفوليه:هيييه..بحبك اوى
عاصم بحب:وانا كمان
ظلت تلعب بالتليفون كانها طفله عشر سنين وهو مستمتع بالغرجه عليها..دخل رئيس الصفقه ودا اول ما دخل عينيه جت على لهفه و سرح فيها وعاصم لاحظ عاصم بضيق:اتفضل قعد
الشخص:ها..اه اسف
عاصم بجديه:قول اللى عندك
الشخص:انا عبدالرحمن محمود رئيس الصفقه الجديده..ان شاء الله الشغل يعجب حضرتك
عاصم:اكيد هنبدا امتى
عبد الرحمن مركزش معاه وبص للهفه
عاصم بغ*ضب:انت معايا
عبدالرحمن:اه اه مع حضرتك..معلش بس مين العسوله ديه بنت حضرتك
عاصم بغ*ضب اكثر:بنتى دى مراتى
عبدالرحمن بصدمه:مرات حضرتك
لهفه بانزعاج:يووووه خسرت
*رغم فرق السن*
*تكمله الفصل18*
عاصم هنا كان هيضحك من تصرفها بس شاف عبدالرحمن يبصلها باعجاب رجع لغ*ضبه تانى عاصم:اظن انك سمعت قولت اى
عبدالرحمن:ايوه بس ازاى مرات..
عاصم بصوت عالى:انت مالك انت ازاى..انت جاى شغل وبس
اتخضت لهفه من صوته
عبدالرحمن بحرج:انا اسف حضرتك..هنبتدى من بكره ان شاء الله..بعد اذنك خرج عبدالرحمن بسرعه من المكتب..عاصم نفخ جامد..لهفه حبت تغير الجو لهفه بتذمر:كده ينفع يعنى اخسر للمره التانيه فى اللعبه
ضحك ع اللى بتقدر تغير موده ف ثانيه
عاصم بضحك:لعبه اى ي لهفه بس..انا متجوز طفله
لهفه بزعل:انا مش طفله